The Blue Whale Challenge. Alles wat je als ouder moet weten over deze challenge.

Er is via Instagram weer een opleving van de Blue Whale Challenge op dit moment. De challenge is geen challenge, maar een broodje aap verhaal.

 

“Het is geen spel, het is een vorm van cyberpesten.”

 

Broodje aap?

The Blue Whale Challenge is geen echte challenge. Toch circuleren er allerlei accounts die doen lijken alsof de challenge daadwerkelijk bestaat. Deze accounts worden aangemaakt door mensen die er bewust op uit zijn om angst aan te jagen of je te manipuleren.⁠ Vaak gebruiken ze daarvoor informatie die je zelf al op internet gezet hebt. Dit doet lijken alsof ze al heel veel persoonlijke informatie van je weten. Kinderen die contact hebben met mensen achter deze accounts kunnen zich daadwerkelijk bedreigd of angstig voelen.

Toch is het een broodpje aap, een hoax, eeminternet mythe. Hoe dit verhaal ontstaan is kun je lezen in het blog van Bureau Jeugd en Media.

Wat kan ik als ouder doen om mijn kind te helpen?

Hoor je jouw kind over de Blue Whale Challenge, vertel ze dan dat het nep is. Vertel ze dat het mensen zijn die nepaccounts aanmaken en dat zij er op uit zijn om je daarmee bang te maken. Adviseer je kind om niet op volgverzoeken van dergelijke accounts in te gaan. ⁠
⁠Hebben ze dat per ongeluk wel gedaan? De accounts kunnen dwingende berichten sturen en dreigen dat er iets erg zal gebeuren als kinderen niet doen wat er van ze gevraagd wordt. Leg je kind uit dat ze dergelijke accounts altijd direct moeten blokkeren en rapporteren en dat ze echt niet bang hoeven te zijn dat ze iets overkomt.⁠ Het is geen spel, het is een vorm van cyberpesten.

En zoals Justine Pardoen al schrijft in het blog van Bureau Jeugd en Media:

“Het is belangrijk dat we aan tieners vertellen dat de Blue Whale challenge niet bestaat. Dat mensen geen zelfmoord plegen omdat iemand anders hen ertoe aanzet, maar omdat ze ongelukkig zijn, of depressief en denken dat er geen andere oplossing is voor hun problemen. En dat het ook geen zin heeft om online te gaan zoeken naar het spel als je depressief bent. Tieners willen niet dood, ze willen van hun problemen af. Vertel tieners dat er altijd hulp mogelijk is, dat het niet helpt om in online zelfhulpgroepen deze hulp te halen, maar dat je daar een professional voor nodig hebt. En dat die professionals er zijn. Ook voor hen.”

Meer weten over The Blue Whale Challenge?⁠

Bekijk ook even samen met jouw kind het item dat het Jeugdjournaal maakte over dit onderwerp. Je vindt het item hier.

Please follow and like us:

Wat is TikTok? Alles wat je als ouder moet weten over deze app.

Wat is TikTok?

TikTok is op dit moment een van de meest gebruikte apps ter wereld. 260 miljoen mensen van over de hele wereld gebruiken TikTok. In Nederland zijn er ongeveer 3.5 miljoen gebruikers, voornamelijk kinderen en tieners en het aantal gebruikers stijgt.

Wat is TikTok?
Via TikTok film je jezelf terwijl je danst, zingt of playbackt. Je maakt in de app een korte video van minimaal 15 seconden tot maximaal 5 minuten. Je kunt jouw video bewerken met talloze filters en effecten en daarna plaats je hem online. Zodra jouw video online staat kunnen anderen de video liken, delen en voorzien van commentaren. De filmpjes kunnen ook meteen worden doorgeplaatst op andere social media zoals Facebook of Instagram. 

Vanaf welke leeftijd is TikTok? En hoe zit het met de privacy?

TikTok heeft een leeftijdsgrens van 13 jaar en ouder. Maar deze leeftijdsgrens wordt niet gecontroleerd, je kunt ‘gewoon’ een andere geboortedatum invullen en de app gebruiken.
De app vraagt ook niet om ouderlijke toestemming. Dat is, volgens de AVG, wel noodzakelijk wanneer een platform gegevens verzameld van kinderen onder de 16 jaar. De Autoriteit Persoonsgegevens is dan ook een onderzoek gestart naar TikTok in verband met de privacy van de (jonge) gebruikers. 

Wat zijn de risico’s van TikTok? Een overzicht:

  • TikTok wordt veelvuldig gebruikt door (jonge) kinderen van over de hele wereld. Dit trekt ook veel volwassenen aan die verkeerde bedoelingen hebben met kinderen. Je kind komt dus mogelijk in aanraking met seksueel getinte uitspraken/beelden of mensen die er op uit zijn om oneerbare voorstellen te doen.

  • Het idee van TikTok is dat je wereldwijd zichtbaarheid krijgt met jouw filmpjes. Kinderen dromen van een wereldfaam via TikTok. Gevolg is wel dat de hele wereld jouw kind kan zien en de filmpjes oneindig kan delen, opslaan en/of verspreiden over het internet. Zet het account van jouw kind dus altijd op privé! En leg je kind uit wat het gevaar is van een openbaar account. Tevens heeft TikTok in de voorwaarden staan dat zij filmpjes, geüpload door gebruikers, mogen gebruiken voor hun eigen reclamecampagnes.

  • Veel kinderen maken een TikTok account aan met een niet bestaand e-mailadres. Het opgeven van een niet bestaand e-mailadres maakt het nagenoeg onmogelijk om een account op een later moment nog te verwijderen! TikTok heeft geen telefonische helpdesk en is nagenoeg onbereikbaar in geval van problemen.

  • TikTok wil alleen maar ‘vrolijkheid en perfectie’ op hun platform. Om dit te bereiken hanteren ze algoritmes die er voor zorgen dat alles wat zij niet leuk genoeg vinden ook niet meer getoond wordt. (bijvoorbeeld kinderen met een handicap.) De filmpjes waar jouw kind mee in aanraking komt geven hierdoor een vertekend beeld van de werkelijkheid. Dat kan een gezonde ontwikkeling in de weg staan.

    Moet ik TikTok verbieden?
    TikTok is uitermate populair. Veel kinderen in de basisschoolleeftijd gebruiken de app en de app is onderdeel van de sociale interactie. TikTok verbieden kan er voor zorgen dat jouw kind niet meer mee kan doen met zijn leeftijdsgenoten en buiten de groep valt. Dus waar doe je goed aan? Een lastig dilemma wellicht. Wat kun je doen om je kind toch plezier te laten beleven aan TikTok?

    1. Zet het account altijd op privé.
    2. Praat met jouw kind over risico’s van TikTok.
    3. Je kunt er voor kiezen om TikTok alleen op jullie gezamenlijke tablet te zetten en niet op de smartphone van jouw kind. Zo heb je iets meer controle en zicht op wat ze doen. 
    4. Maak afspraken over wat voor soort filmpjes ze mogen plaatsen.
    5. Kijk samen met jouw kind naar de filmjes voordat ze online gezet worden.
    6. En vertel jouw kind dat het altijd naar je toe moet komen als ze onprettige berichten of oneerbare voorstellen krijgen.
Please follow and like us:

Moeder Maffia

Over struggles, offdays en failures

‘Pffff, ik denk dat ik ze achter het behang plak. Ik vind er vandaag echt geen ruk aan’. Het appje van een goede vriendin doet me glimlachen. Wij delen ongegeneerd en ongecensureerd onze opvoedervaringen. Het is zo fijn om iemand te hebben om je struggles, offdays en failures mee te delen. We verzinnen er Engelse termen voor, misschien omdat het dan minder confronterend is. Want is het (nog steeds) niet algemeen geaccepteerd om hardop uit te spreken dat het opvoeden je soms zwaar valt.

Social media en jouw opvoedkeuzes

Op het schoolplein, in de speeltuin, in de supermarkt en vooral ook op social media. Er heeft altijd wel iemand een mening over jouw opvoedkeuzes. Voor je het weet lig je onder vuur van de Moeder Maffia. Altijd klaar om je te fileren als je het niet goed doet. Frappant, want wat is goed? Niemand krijgt les in opvoeden. Kinderen worden nog steeds zonder handleiding afgeleverd. Maar toch moet je het goed doen, falen is uit den boze.

Opvoedhandleiding

Ik kreeg wel les in opvoeden, nou ja, ik heb er voor gestudeerd. En wat ik na al die jaren zeker weet is dat er geen algemene opvoedhandleiding bestaat. Als ouder moet je voor elk kind apart de handleiding uit zien te vogelen. En eerlijk is eerlijk: dat valt niet altijd mee. Opvoeden is soms gewoon ruk en hartstikke moeilijk. Ik ben nu zelf ruim drie jaar moeder en tsjonge wat is het soms lastig. Je wilt het goed doen, zonder dat je weet wat goed nu precies is. Je wilt het beste voor je kind en zijn of haar toekomst, zonder dat je weet hoe die toekomst er uit zal zien.
Het liefst wil ik mijn kind altijd blij en gelukkig zien. En als zij door mijn regel/beslissing even niet gelukkig is dan raakt mij dat. Ook als ik wéét dat het de juiste beslissing is voor nu en voor de toekomst. Want het leven is niet altijd zonder zorgen en bestaat niet uit ‘je zin krijgen’. Maar dat moedergevoel probeert mijn ‘gezond verstand’ nogal eens te saboteren. Dat maakt me soms al onzeker genoeg, daar hoeft een mening van een ander niet nog eens bovenop.

Moeder Maffia

En pas geleden gebeurde dat, wat ik altijd probeer te voorkomen: ik was zelf ineens aspirant-lid van de Moeder Maffia. Het zoontje van een vriendin wilde niet gaan slapen. En na een tijdje hoorde ik mezelf zeggen: ‘Nou dat zou mij niet gebeuren hoor’. Mijn hemel, zei ik dat echt?? Volstrekte onzin natuurlijk, want wie zat er vorige de week huilend op de bank, doodmoe te zijn omdat haar dochter van 19.00 tot 21.30 uur onophoudelijk dorst had, moest plassen, nog een kusje wilde en met groot drama bleef spoken? Juist…. IK!

Vroeger was opvoeden een gezamenlijke klus. Familie, vrienden en buren hadden allemaal een aandeel in de opvoeding van je kind. Vandaag de dag is opvoeden iets wat je veelal in je eentje doet, achter je eigen voordeur. Met bemoeienis van anderen altijd op de loer. Maar niemand die echt een helpende hand toesteekt. Waarom steunen we elkaar niet in plaats van elkaar af te branden?

Risicovol spelen

We zijn stiekem allemaal curling ouders aan het worden. En tegelijkertijd verguizen we ouders die pretenderen dat ze alles perfect onder controle hebben. Wij tegen zij, waarbij volstrekt onduidelijk is wie bij welke groepering hoort.

Risicovol spelen, kennen kinderen dat nog? Kennen ze  activiteiten waarbij ze mogelijk iets kan overkomen. Zoals vallen, schrammen en blauwe plekken. Het leven bestaat nu eenmaal uit het nemen van aanvaardbare risico’s. Daar wordt het leven leuker van, daar kom je verder mee en daar doe je kennis en ervaring op. Daarom wil ik pleiten voor het (opnieuw) invoeren van risicovol opvoeden (inspiratie nodig? Kijk dan hier). Het hoeft niet perfect, want het kan niet perfect.

Meer compassie

Laten we met meer compassie naar elkaar kijken en ons verenigen in een Moeder Maatschap in plaats actief lid te blijven van de Moeder Maffia. (Vaders zijn overigens ook welkom)

Oh, en wat mij altijd helpt om de boel glimlachend weer een beetje te relativeren: de uitspraak van cabaretier Pieter Derks:


“Geen enkele opvoeding lukt ooit helemaal. Dat is niet erg, we doen ons best. Het enige wat je 100% zeker weet als je kinderen krijgt: over 30 jaar zit ie ergens bij de psycholoog. Het enige waar jij als ouder invloed op hebt is de vraag: waarvoor. Dat is wat opvoeden is, bijsturen in de diagnose, veel meer kun je niet doen”. 

Volgens Pieter Derks gebeuren er rare dingen als je kinderen krijgt. Voor je het weet, sta je ineens op het dak "Circle of Life" te blèren.Meer (on)succesvolle opvoedingstips? ▶ bit.ly/opvoedenvoordummies

Geplaatst door BNNVARA op Dinsdag 26 maart 2019
Bekijk hier het volledige fragment van Pieter Derks over ouderschap:
https://www.facebook.com/BNNVARA/posts/2311133072457623?comment_id=2319186901652240&comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22R%22%7D
Please follow and like us:

Mediaopvoeding in de kinderopvang

De Media Ukkie Dagen 2019 zijn begonnen: van 29 maart t/m 5 april 2019. Daarom publiceert Bureau Jeugd & Media deze week extra artikelen over mediaopvoeding van deze jonge groep (0-6 jaar). Vandaag een voorafje: mediaopvoeding in de kinderopvang. Door Sonja Heijkamp en Marije Lagendijk

Kinderen zijn op steeds jongere leeftijd zelfstandig online. Een tweejarige dreumes die weet hoe hij filmpjes op YouTube moet bekijken, is geen uitzondering meer. Toch hebben veel kinderopvangorganisaties nog geen beleid als het gaat om mediaopvoeding. En daarmee doen we kinderen, ouders en professionals echt te kort. Want hoe kunnen we kinderen gedegen voorbereiden op de toekomst als we onvoldoende aansluiten bij de toekomst die zij tegemoet gaan?

Mediawijsheid is voor veel mensen een ongrijpbaar, groot begrip. Het stuit vaak ook nog op weerstand. ‘Weer iets wat wij er extra bij moeten doen’, is een veelgehoorde zucht van professionals als het over mediawijsheid gaat. Maar mediawijs opvoeden verschilt eigenlijk helemaal niet zo met ‘gewoon’ opvoeden. Ook mediawijs opvoeden zal dus onlosmakelijk verbonden zijn met de vier pedagogische basisdoelen die een rol spelen in de kinderopvang. Kortom: het is doen wat je altijd doet, maar dan kijkend vanuit een ander, vernieuwd perspectief.

Pedagogische basisdoelen:
Het bieden van emotionele veiligheid
Gelegenheid bieden voor het ontwikkelen van persoonlijke competentie
Gelegenheid bieden voor het ontwikkelen van sociale competentie
Overdragen van waarden en normen

Lees verder: https://www.bureaujeugdenmedia.nl/mediaopvoeding-in-de-kinderopvang/

Mediaopvoeding in de kinderopvang
Please follow and like us:

Beschermen of Empoweren? Opvoeden in het digitale tijdperk – DEEL 1

Wel of geen internetfilter? Het is vaak onderwerp van boeiende discussies tijdens mijn bijeenkomsten over mediaopvoeding. Een internetfilter zorgt er voor dat je kinderen expliciete content (zoals seks en geweld) niet onder ogen krijgen. Best een geruststellend idee. Jouw kind kan surfen over het internet zonder dat jij toezicht hoeft te houden. Je kind is ‘veilig’ en jij kunt met een gerust hart andere dingen doen.

Halve veiligheid

Toch is een internetfilter maar een halve veiligheid. En misschien wel een schijnveiligheid? Mediawijs opvoeden kun je vergelijken met het hebben van een zwembad in je tuin. Je kinderen zijn klein, ze kunnen nog niet zwemmen. Dus zet je een hek om het zwembad. Probleem getackeld, situatie veilig. Maar er komt een moment dat je kinderen groot genoeg zijn om zelf over het hek heen te klimmen. Misschien wel eerder dan jij verwacht. Als je ze dan nog niet hebt leren zwemmen is de situatie eigenlijk nog veel gevaarlijker. De aanwezigheid van het hek stelt je gerust en maakt je minder alert.

Digitale zwemles

Een internetfilter is de oplossing niet. Wat kinderen nodig hebben is digitale zwemles. Iemand die ze laat zien hoe het moet, die met ze praat over wat ze online tegenkomen en ze sturing geeft. Zodat ze, wanneer zij naar het voorgezet onderwijs gaan, voldoende vaardigheden hebben om zich staande te houden in die digitale wereld. Op het voortgezet onderwijs wordt veel zelfstandigheid van pubers gevraagd en social media wordt het belangrijkste middel om met anderen te communiceren je jezelf te laten zien. Er komt veel op ze af en als ouder heb je minder zicht op wat ze doen. Dan kunnen ze maar beter voorbereid zijn.

Natuurlijk wil je niet dat je kinderen in aanraking komen met schokkende beelden of dat ze in nare situaties terecht komen. Maar eerlijk is eerlijk: ongewenste of onprettige gevoelens en situaties zijn een onderdeel van het normale leven. We lijken het haast vergeten. Overal kun je cursussen volgen om gelukkig en succesvol te worden. Ik denk dat het waardevoller is om te leren hoe we dealen met situaties waarin het even niet voor de wind gaat. Beschermen of Empoweren? Ik zeg: EMPOWEREN! Hoe? In deze serie miniblogs neem ik je mee in mijn visie en geef ik praktische tips over mediaopvoeding.

Please follow and like us:

Mag het iets minder… PERFECT?

Kinderen krijgen vandaag de dag ontzettend veel beelden op hun netvlies.  En vaak zijn deze beelden onrealistisch. Mooie, te perfecte plaatjes. Wat doe je daar tegen als ouder? Hoe ga je daar als school mee om?

We worden elke dag weer bestookt met die zogenaamde perfectie. We werken er zelf aan mee. Ook wij kiezen graag allemaal de mooiste, leukste en perfecte plaatjes en verhalen uit om met de buitenwereld te delen. Dit draagt bij aan het beeld dat iedereen altijd en overal gelukkig en perfect is. Volkomen onrealistisch natuurlijk. (Je zou mij eens moeten zien als ik na een nacht met te weinig slaap ’s ochtends chagrijnig mijn bed uit kom…)

Ik merk dat veel kinderen dit onrealistische beeld van een perfecte wereld in zich opnemen en dit beeld als waarheid gaan zien. Kinderen vertellen tijdens mijn workshops vaak persoonlijke verhalen. Dat zij zichzelf saai, stom en/of lelijk vinden, omdat zij er niet zo uitzien als de mensen die zij via Instagram volgen. Dat maakt ze onzeker en soms ook verdrietig. Gek genoeg ‘weten’ zij dat het beeld dat mensen online van zichzelf laten zien, altijd mooier is dan de werkelijkheid. Maar hun gevoel zegt toch dat zij pas meedoen als zij ook aan dat perfecte plaatje voldoen.

Kinderen jutten zichzelf en elkaar op om perfectie na te streven. Faal je, dan doe je niet meer mee. Ik ken dit wel. Vroeger wilden mijn vriendinnen en ik zo goed mogelijk op de Spice Girls lijken. Dezelfde kleding en kapsels, en de dansjes zo perfect mogelijk na doen. Dat lukte natuurlijk niet. Maar ‘who cares’, er was immers toch geen bewijs van onze gekke acties. Misschien wat foto’s, maar die liet je dan gewoon aan niemand zien. Met de komst van internet, met wifi, is dit totaal veranderd. Vandaag de dag kijkt er altijd en overal iemand met je mee, klaar om jouw acties via zijn smartphone met de wereld te delen.

Wifi-generatie
De wifi-generatie legt alles vast. Met één druk op de knop staat alles online, zichtbaar voor de hele wereld. Er is geen weg terug. Het staat online nog voordat ze nagedacht hebben over wat er volgt. Is het slecht dat ze alles delen? Nee, ik denk niet perse dat het slecht is. Is het nodig dat we kinderen leren wat de impact van zo’n actie kan zijn? JA!

Hoe de knoppen werken, weten de meeste kinderen wel. Ik vind het belangrijk om kinderen te leren hoe ze media verstandig kunnen gebruiken. Reflectie, bewustwording en het opnieuw onderzoeken van de online normen en waarden. Ik vind dat drie essentiële onderdelen van mediawijsheid.

Om dit goed aan te pakken is samenwerking essentieel. Dit vraagt structurele aandacht van ons als samenleving. Hoe mooi zou het zijn als scholen, ouders en welzijn samen gaan werken en kinderen echt leren digitaal vaardig te zijn.

Opvoeden in het digitale tijdperk is voor iedereen nieuw. We hebben geen voorbeelden van vroeger. Het is vallen en opstaan in deze snelle en veranderlijke wereld. En hoe eerder kinderen weten wat de impact is van hun gedrag op social media in het bijzonder, hoe beter.

Ik start vanaf oktober met een mooi project over mediawijsheid in een wijk in Amersfoort. Een project waarin basisscholen, ouders en het welzijnswerk betrokken worden. Ik kijk er naar uit!

www.lagendijk-empowering.nl

Please follow and like us:

Cyberpesten – Workshop ter bewustwording

Cyberpesten. Pesten via internet heeft net als ‘gewoon’ pesten een grote impact.

Als je iets gemeens tegen iemand zegt, dan breekt er iets. In mijn workshops is er altijd iets te ‘beleven’. Afgelopen zomer gaf ik een workshop over cyberpesten bij StudieZomerZalen in Amsterdam. Ik deelde porseleinen bordjes uit, onverkoopbare afdankertjes uit de kringloopwinkel.

‘Dit bordje is iemand. Iemand met een hart en met gevoelens. Schrijf op dit bordje iets gemeens of onaardigs.’ Verbaasde blikken. Sommige gingen ‘los’, anderen konden niet geloven dat ze echt mochten schelden. Toch werden de borden volgeschreven.

We lieten de borden vallen en riepen daarna heel hard SORRY! ‘En? Helpt dat?’. De groep viel even stil. Starend naar de scherven kwamen de reacties:

‘Nee, sorry helpt niet meer.’ ‘Zelfs als je het lijmt zul je altijd blijven zien dat er iets gebroken is’. ‘Als je iemand uitscheld of pest, breek je dus eigenlijk iemands hart…’. ‘Nu ik dit zie vind ik pesten eigenlijk echt heel erg…’.

Sommige borden bleven heel, anderen waren in duizend stukjes. Alle leerlingen hebben nu een klein scherfje op zak. Dit scherfje herinnert hen aan de workshop. Een reminder dat je altijd een keuze hebt: aardig zijn of iemand breken.

Wil je op jouw school of naschoolse opvang ook graag een workshop over cyberpesten? Kijk dan hier

Please follow and like us:

Geluk

Wat wil je later worden? ‘GELUKKUG’. Bij het opruimen van de zolder vind ik mijn vriendenboekje van de basisschool. Leuk om te lezen wat we vroeger allemaal wilden worden. En leuk om nu via LinkedIn en andere sociale media te zien wat er uiteindelijk van ons geworden is. Wel opmerkelijk. Slechts één iemand heeft opgeschreven dat ze gelukkig wilde worden. Blijkbaar droomden we allemaal van meeslepende levens als astronaut, juf, brandweerman of moeder.

Geluk is niet meer wat het geweest is
Tijdens mijn workshops Mediawijsheid met kinderen op de basisschool komen de woorden ‘rijk’, ‘beroemd’ en ‘vlogger’ veelvuldig voor als antwoord op de vraag: wat wil je later worden? Velen denken oprecht dat ‘rijk zijn’ de overtreffende trap is van geluk. Het woord ‘geluk’ heeft in de afgelopen 20 jaar naar mijn idee een andere betekenis gekregen. Geluk lijkt iets ‘maakbaars’ te zijn geworden en staat gelijk aan (zeer) succesvol zijn.

Van maakbaar naar realiteit
Ik zou willen dat we de volgende zin niet meer uitspreken naar kinderen. ‘Als je maar wilt en hard genoeg je best doet, kun je alles bereiken.’  Ik hoor deze zin te vaak. Het is gewoon niet waar. Soms werk je ergens heel erg hard voor en lukt het niet. Gewoon, omdat je sommige dingen simpelweg niet kunt. De boodschap die we kinderen met deze zin geven is feitelijk: is het niet gelukt? Eigen schuld, dikke bult. Had je maar beter je best moeten doen. Zo oneerlijk! Dus hoe dan wel?

Als MediaCoach geef ik inzichten over social media aan kinderen, leerkrachten en ouders. Wat doet het met je en hoe gebruik je het op een goede manier? En omdat ik te veel kinderen tegenkom (en ook ouders) die worstelen met de druk om te presteren vanuit de verwachting dat alles maakbaar is, start ik in september ook met geluksworkshops.

Vanuit de realiteit gelukkig zijn
Geluksworkshops om kinderen weer te laten ervaren hoe het anders kan. Gevoed door alle beelden, die dagelijks op hun netvlies voorbij komen, proberen ze een perfect beeld van zichzelf en hun omgeving te creëren. Ze zijn zichzelf aan het verliezen in de ratrace van onze maatschappij. Dat eist zijn tol, veelal in de vorm van klachten als hoofdpijn, buikpijn, vermoeidheid en concentratieproblemen. Of erger nog: burn-out.

Geluksworkshops om kinderen uit deze ratrace te halen die al vroeg begint. Vanaf het eerste bezoek aan het consultatiebureau ‘moet’ je aan een norm voldoen. Vervolgens blijven we toetsen, meten en schaven tot we er het beste uitgehaald hebben. Letterlijk. Wat zou er gebeuren als we het beste er in lieten zitten?

Geluk is omgaan met pieken en dalen
Zelf ben ik niet rijk, ik heb geen miljoenenbusiness en ik heb ‘slechts’ 598 volgers op Instagram. Mijn leven is niet perfect. Mijn haar zit in de war als ik wakker word, wat ik kook ziet er nooit uit zoals in het kookboek en ik heb geen killerbody. Er zijn pieken en soms diepe dalen. Maar als het een dagje niet lekker loopt, durf ik met alle kennis en ervaring te vertrouwen op mezelf. En dat is volgens mij is de definitie van GELUK.

Nieuwsgierig geworden naar hoe je kan vertrouwen op jezelf, hoe je in de buurt kan komen van gelukkig zijn? Wil je kinderen leren hoe ze ondanks alle beelden van social media zichzelf kunnen blijven? Na de zomer geef ik geluksworkshops, speciaal voor kinderen van de basisschool. Gun jij je leerlingen ook meer geluk? Mail me via: marije@lagendijk-empowering.nl en ik vertel je er meer over!

Please follow and like us:

Alleen stilte geeft (on)rust

In de sauna waar ik ben zie ik een bordje met de tekst: ‘Alleen stilte geeft rust’. Het sluit mooi aan bij een tekst die ik vorige week las over verveling. Verveling is goed voor je, even niets doen geeft je brein de mogelijkheid om weer creatief na te denken, tot rust te komen en nieuwe verbindingen te leggen.

Het zet me aan het denken. Wanneer doe ik eigenlijk niets? Wanneer verveel ik mij nog? En ik moet concluderen dat die momenten zelfden tot nooit meer voorkomen. Elk potentieel ‘verveel-moment’ is er altijd de afleiding van mijn smartphone.

Kan ik me nog vervelen?
Ik ben benieuwd of ik me nog kán vervelen. Dus maak ik met mezelf de afspraak: als je ergens moet wachten laat je je telefoon in je tas. Geef je brein rust.

Ik begin in de wachtkamer bij de fysio, ik ben een kwartier te vroeg. Ik zit daar alleen en staar voor me uit, mijmerend over nieuwe leuke opdrachten. 5 minuten ‘onderweg’, tot zo ver gaat het goed. Dan komt er een man binnen, hij gaat twee stoelen verder zitten en pakt zijn telefoon. Na een paar minuten bekruipt mij een onrustig gevoel. Diverse gedachtes poppen op: goh, die man zal wel denken: wat zit zij wazig voor zich uit te staren. Hoe laat zou het zijn? Zou ik al antwoord hebben op die ene mail? Oh ik kan wel even opzoeken hoe laat ik morgen weg moet. Na ongeveer 8 minuten voel ik mij zo ongemakkelijk dat ik toch mijn telefoon pak.

Later in die week zit ik in een restaurantje, te wachten op een vriendin. Zij appt mij dat ze in de file staat en dat ze wat later is. Weer een mooi moment voor een nieuwe test. Ik bestel een kop verse muntthee, ik staar naar buiten en geniet van het momentje voor mezelf. Mijn glas is leeg en de serveerster haalt het van tafel. En daar zit ik dan, helemaal alleen. Aan een lege tafel, niets om handen. Mijn smartphone schreeuwt onhoorbaar om aandacht, het laat zich bijna niet negeren. Gadver, wat een ongemakkelijk gevoel. Dat valt nog niet mee om je te vervelen….

Dit blog is een vervolg op een eerder blog: 
https://lagendijk-empowering.nl/2018/04/13/smartphone-verslaafd-hoe-nu-verder/

Please follow and like us:

Opvoeden in het digitale tijdperk

mediawijsheid mediaopvoeding

 

Hoe was het vandaag op school? Je gaat met je kind in gesprek over wat er goed ging of wat er niet leuk was. Tot zover niks nieuws, toch?

Hoe was het vandaag online? Stel je die vraag weleens? En zo nee: waarom niet? Vreemd toch?

Als je kind van huis gaat, vraag je waar je kind naartoe gaat en bij wie het gaat spelen. En bij een eerste speelafspraak maak je eerst even kennis met de vader of moeder van het andere kind. Heel vanzelfsprekend, toch?

Mijn moeder zei vroeger altijd: ‘Als je buiten speelt en iemand vraagt of je mee wilt gaan, dan kom je dat eerst even tegen me zeggen en vragen of het goed is. Nooit zo maar met iemand mee gaan. Ik wil weten waar je bent!’ En zo waren er nog wel meer afspraken. Als kind vond ik dat maar irritante regels. Toch gaf het mij de vrijheid om alleen buiten te spelen, met mensen te praten en zelf op ontdekking uit te gaan. Mijn ouders stelden duidelijke kaders en daarbinnen was ik vrij.

Wees nieuwsgierig

Opvoeden in het digitale tijdperk zet je als ouder voor nieuwe uitdagingen. Vraagstukken waar je zelf nog niet mee te maken gehad hebt. Het ontbreekt ons aan voorbeelden uit onze eigen jeugd.

Je hoort en leest veel verschillende en zelfs tegenstrijdige verhalen over hoe je je kind mediawijs op moet voeden. Je ziet door de bomen het bos niet meer en eigenlijk doe je maar wat.

Is dat erg? Nee! Zomaar wat doen is altijd beter dan niks doen! Realiseer je dat opvoeden in het digitale tijdperk in basis niet veel anders is dan ‘gewoon’ opvoeden. De kern van ‘mediawijs opvoeden’, zit hem in de begeleiding die je je kinderen biedt in hun online ontdekkingstocht. Stel vragen, wees nieuwsgierig, weet wat ze doen en weet hoe de populaire apps werken.

Afschermen en beschermen

Je kunt je kind niet van alles afschermen. Kinderen leren juist hoe ze zich ‘moeten’ gedragen op het moment dat ze een (lastige) situatie tegenkomen en er een volwassene is die ze helpt, ondersteunt, met ze praat en dingen uitlegt. Kinderen hebben behoefte aan iemand die ze richting en duiding geeft. Zo gaat het ook met mediawijsheid. Stel je voor: je hebt een internetfilter om eventuele nare beelden af te schermen. Fijn, nu ziet je kind in ieder geval geen nare beelden meer.

En dan: op weg van school naar huis passeer je met de auto een gruwelijk ongeluk. Beelden die eigenlijk niet geschikt zijn voor kinderen. Of je kinderen zijn nog beneden op het moment dat het achtuur journaal opent met een heftig onderwerp. Je kinderen zien het, schrikken er van, stellen er vragen over, zijn nieuwsgierig. Wat doe je dan?

Dan leg je uit wat ze zien en je stelt ze gerust. Je praat er over, je vraagt wat het met ze doet en je biedt voor het slapengaan nog een luisterend oor als je kinderen onverhoopt niet kunnen slapen.

Ga in gesprek

Zorg dat het normaal wordt om te praten over wat jullie als gezin online meemaken, bespreek wat dat met jullie doet en grijp situaties in de media aan om het gesprek te openen.

Afgelopen Koningsdag werden er via sociale media veel nare berichten geschreven over het uiterlijk van prinses Amalia. Grijp zo’n situatie aan om met je kinderen te praten over wat er online gebeurt. Wat vinden ze van dit soort berichten, hoe zou het voor Amalia zijn om deze berichten te lezen, waarom zouden mensen zulke berichten schrijven? Uit zulke gesprekken krijg je informatie over hoe je kinderen zich online gedragen en welke normen en waarden zij daarin hanteren.

Dus als ik praat met mijn kind over (sociale) media is dat genoeg? Nee, er is meer nodig. Stel grenzen, geef kaders. Wees duidelijk over wanneer je kind online mag, hoe lang, wat hij dan mag doen en wat niet. En geef zelf natuurlijk het goede voorbeeld.

Ik daag je uit

Wil je graag vaker met je kinderen praten over het online gedrag binnen jullie gezin? Ik daag je uit voor een leuke gezinschallenge:

Elk gezinslid met toegang tot een tablet of smartphone maakt een week lang elke dag 1 foto van wat hij/zij online meemaakt. Na een week kiezen jullie een moment om alle foto’s te bekijken en elkaar te vertellen over wat je online gedaan hebt. Wat vond je leuk of niet leuk? De maker van de leukste, gekste en/of origineelste foto is de winnaar. De winnaar hoeft die week een vervelend klusje niet te doen.

Je kunt, als je het leuk vindt, de winnende foto via Instagram met mij delen, gebruik dan de hashtag #mijnkindmediawijs. Gebruik je liever geen sociale media, maar wil je toch jullie verhaal delen? Mailen mag ook: marije@lagendijk-empowering.nl Ik ben benieuwd naar jullie verhalen! Veel plezier!

Dit blog is ook verschenen op:  https://www.ska.nl/actueel/2018/05/01/opvoeden-in-het-digitale-tijdperk-blog-door-marije-lagendijk/

Meer blogs lezen? Klik hier: https://lagendijk-empowering.nl/category/blog/

Please follow and like us: