Smartphone verslaafd? Hoe nu verder?

“Daar kom ik niet aan toe”. “Daar heb ik geen tijd voor”. Ik roep het graag en ik geloof dat het ook echt zo is. Maar is het eigenlijk wel waar? Of is er iets anders aan de hand? Ben ik misschien smartphone verslaafd? Ik zocht het uit.

Meten is weten

Ik installeer een app (QualityTime) die mijn telefoongebruik nauwkeurig registreert. Het resultaat is schokkend.

Op 1 dag heb ik:
– 180 keer mijn scherm ontgrendeld
– 395 keer een app geopend
– Mijn telefoon ruim 4 uur gebruikt

Daarvan was ik in totaal:

  • 1,5 uur op social media (WhatsApp, Facebook en instagram
  • 1 uur op allerlei sites nutteloze feitjes aan het lezen
  • 1,5 uur aan het Candycrushen

Aantrekkingskracht van piepjes en bliepjes

Mijn telefoongebruik is ernstig verweven met alles wat ik doe. De piepjes en bliepjes verleiden mij steeds om toch even te kijken. Veel tijd van de dag gaat zitten in het kijken naar de ‘beloning’ die achter die bliepjes schuilgaat. Een like, een comment, een appje. Tijd glijdt ongemerkt voorbij. Bij het opzoeken van een recept ben ik zo een half uur verder, omdat de Facebook meldingen rood schreeuwend bovenin mijn scherm verschijnen. Vaak weet ik daarna niet eens meer precies waarom ik in eerste instantie mijn telefoon gepakt had.

Dit gedrag riekt naar verslaving. En dat bevalt me niet. Mijn telefoon slokt te veel tijd op. Wat ik doe is in veel gevallen volkomen nutteloos.  Want waarom zou ik willen weten dat de buurvrouw van mijn achternicht jarig is en dat Piet dat leuk vindt. Waarom deel ik dat ik met mijn dochter bij de kinderboerderij ben als iedereen eigenlijk wel weet hoe een kinderboerderij er uit ziet?

En kom op: Candy Crush level 1380…? In al die voorgaande levels had ik boeken kunnen lezen, aan een killerbody kunnen werken, gesprekken kunnen voeren, naar buiten kunnen gaan, blogs kunnen schrijven of een gek dansje kunnen doen met mijn dochter.

Cold Turkey

Tijd voor actie. Cold turkey afkicken lijkt mij weinig succesvol. De bliepjes en piepjes uitzetten gaat mij nu nog 1 stap te ver, mijn FOMO (Fear of Missing Out) is nog te groot.
Gelukkig heb ik thuis een potentiele hulpverlener: mijn kat. Het beest weegt 6 kilo en eenmaal op schoot laat hij zich niet meer verplaatsen. Dus…. Als ik mijn telefoon nou net buiten mijn bereik leg voordat ik ’s avonds op de bank plof?

Hoe zou het zijn om weer eens met volledige aandacht een boek te lezen of televisie te kijken?
Of gewoon niksen, me ouderwets vervelen. Verveling schijnt heel goed voor je te zijn. Van even niksen kom je te rust en word je creatiever. Maar kan ik me nog wel vervelen? Tijd voor een ander experiment! Daarover meer in mijn volgende blog.

Please follow and like us:

Eén gedachte over “Smartphone verslaafd? Hoe nu verder?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *