Online imago

 

De vraag die andere jonge ouders mij vaak stellen is waarom ik mijn dochter niet of nauwelijks (herkenbaar) online laat zien op Facebook, Instagram of andere social media kanalen.

Het antwoord op die vraag is meer een gevoelskwestie. Zoals opvoeden dat eigenlijk altijd is. Je doet maar wat, leest wat, maakt keuzes, kijkt en voelt of het bij je past en stelt zo nodig besluiten bij.

Eenmaal online, altijd online

Natuurlijk mocht de hele wereld weten dat onze dochter geboren was. Wij, kersverse ouders, waren zo trots. De ene foto na de andere slingerde we ongecensureerd het web op. De maanden verstreken en het delen werd minder. Onze gedachte was: eenmaal online is voor altijd online, voor nu maar ook voor de verdere toekomst. Willen we dat?

Het voelde niet goed, dus deden we het niet zo vaak meer en zeker niet openbaar. We stapten over op het delen van foto’s via WhatsApp en maakten diverse groepen aan om foto’s alleen met familie en vrienden te kunnen delen.

Tijdens mijn opleiding tot MediaCoach werd mijn blik nog kritischer en stelde ik mezelf vragen ook als:

Waarom deel ik online foto’s van mijn dochter?

Wat betekent het voor haar, voor nu maar ook voor later?

Welke invloed heeft het op haar toekomst?

‘Online imago’

De antwoorden op die vragen waren niet eenduidig, we kunnen immers niet in de toekomst kijken. Wel weet ik zeker dat de ‘online wereld’ in de komende jaren nog van veel grotere invloed gaat worden dan nu. En daarom vind ik het ook belangrijk om stil te staan met welk ‘online imago’ ik mijn dochter op laat groeien.

Grappige mijlpalen & koude rillingen

En toen kwam ineens het bericht dat de politie steeds vaker onschuldige huis-, tuin-, en vakantiekiekjes van kinderen aantreft in de collectie van pedofielen, verscholen op een duister netwerk, maar verworven door gewoon op social media rond te struinen.

De foto’s van haar eerste stapjes, het filmpje van de macaroni tot achter haar oren. Voor ons belangrijke mijlpalen en grappig. Maar door andere ogen bestaat de kans dat deze beelden ineens met een ander doel bekeken worden. Een idee waar ik echt koude rillingen van krijg.

Mijn dochter mag zijn wie zij is

Toen besloot ik:

  • geen (herkenbare) foto’s meer online en
  • zeker niet openbaar.

Met vrienden en familie hebben we de afspraak gemaakt dat ze nooit zonder onze toestemming foto’s plaatsen, delen of naar anderen versturen. En ik moet eerlijk zijn, soms barsten we bijna uit elkaar van trots en willen we haar met de hele wereld delen. Dan bespreken mijn man en ik het met elkaar en maken we opnieuw een overweging. Meestal komen we tot de conclusie dat wij het vooral belangrijk vinden dat zij voelt dat wij trots op haar zijn, dat ze mag zijn wie ze is.

En daar heeft zij de ‘likes’ van de rest van de wereld volgens mij niet voor nodig…

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *